Şehir hatları

Bunaldım.
Sürekli içimi sıkan ruhumu avcunda sıkıp hırpalayan bir duygu var.
Adını koyamadığım ama varlığını her an hissettiğim bir değişik duygu.
Daha evvelde bunu hissetmiştim.
Yaklaşık bir yıldır sıradan insanların iş dedikleri olgu hayatımda yok.
Gece istediğim saatte uyuyor istediğim saatte uyanıyorum.
Hayatımın belkide en düşük tempolu günleri içinde ben bazen özlüyorum,
bazen kendimden bile sıkılıyorum.
Neskafe bardakları birer ikişer birikirken masamda
yazının o büyük sığınağında rahatlıyorum.
Biliyorum kimseler okumayacak,hissediyorum çokta önemsenmeyecek
ama sizinde bilmediğiniz şeyler var.
Ben yazmanın o kusursuz tatminini yaşıyorum
ve inanın her yazdığımıda paylaşmıyorum sizinle
bazen eski yazılarımdan birisini copy paste ediveriyorum.
Ben bunu sadece benim için yazıyorum.
Bir gizli ayin gibi...