Menekşelendi sular...

2 Kasım 2008 Pazar

Aşk nedir?

Bu gece toprak yolları usul usul yağan yağmurla ıslanmış,
bir anadolu kasabasında olmak istiyorum.
Pencereleri aralayıp odanın içine dolan toprak kokusunu
sindire sindire teneffüs etmek sarhoşluk verebilir bana.
Uzaklarda bir dağın gri yüzü merhaba derken geceye
tambur serenad etmeli ruhundaki hüzünle sevgilisine...

Cyrano Bergérac'ın ki kadar içten mısralar dökülmeli dudaklarımdan,
onun fedakar,üzüntülü,umutsuz ama coşkulu sevdasını yaşamak,
büyük talihsizlik olurdu belki ama acı bir başka yakışıyor aşka...
Kavuşmalardan uzak yaşanan telaşlı sevdalar,
el çabukluğuyla büyütülen sevgilerin yanında çok daha güzel gözümde...
Düşünüyorumda yaşadıklarımı ben de az değilmişim hani,
nice gönlü kendime mesken eylemişimde geçici bir süre,
bir tek kişiyi hiç ama hiç gönlümden çıkaramamışım.

Bunu kimbilir kaçıncı defa idrak ediyorum bu gece.
Toprak yolları ıslatan yağmurun hayali
ve senin hayalin ikinizide öyle özlüyorum ki bu gece.
Heyhat ikinizde bana uzaksınız.Her ikinizede kavuşma ümidim yok bu gece.
Hayatın rüzgarı beni bugün buralara esir etti.
Seni ise aldı benden uzaklara götürdü.

Hani diyorum bazen önünde dursaydım bu rüzgarın
savrulmasaydım öyle serseri bir yaprak gibi.
Tutsaydım birgün ellerinden,baksaydım gözlerine,susmasaydım
fısıldasaydım kalbimin acemi mısralarını kulaklarına,benim olurmuydun?
Ne heyecan!
Seninle gözgöze gelebilmek,belki bir merhabanı duyabilmek için ne çok gezerdim yollarında.
Sen beni bilirdinde kalbimi bilmezdin.
Dudaklarında savrulan her kelime kalbimde kutsal bir yazı olurdu,
hatırlandıkça heyecan ve huzur bahşeden.
Bir defa elin elimi buldu,tokalaştık.
O sıcaklık o samimiyet hepsi kalbime aktı.
Söyleyemedim
Korktum
Seni incitmekten
Bir ihtimal bir daha görememekten
Yada kalbini başkasına sunduğunu görmekten.
Sebeb muhtelif,sonuç ortada

Korktum!!!

Ey kalbimdeki sarayın tek sahibesi;
Ey gönül ikliminin en sıcak güneşi
Ey soğuk gecelerde ruhumu ısıtan hayal
Ey şimdi rüyalarda vuslatını kovaladığım Leyla
Mecnunun oldum bilmem beni duyabilirmisin?
Ben şimdi rüzgarlara savrulan o eski aşık değilim
Bir zaman yakınında olmak mutluluğuyla şiirler yazıyorum
Binlerce felaketle dolu ömrümün enkazında ayakizlerini arıyorum
Ve ben sana buradan yine korkakça sesleniyorum

Seni seviyorum

2 yorum:

Berrin dedi ki...

muthıs bır fınal olmus:)
sankı kalabalıkların ıcınde bır ask ıtırafı ve ardından gelen alkıs seslerını duyar gıbı oldum:)
kalemınıze ruhunuza saglık. cok guzel olmus.
soyle bır yokladım kendımı unutamadıgım yada hala ıcımı sızlatan kımse olmamıs. gelmıs ve gecmısler. onemlı bır ız kalmamıs:) belkıde boylesı daha ıyı..
sevgıler..

Keyifliadam dedi ki...

teşekkür ederim sevgili Berrin.
ne yazık o kalabalıklariçinde sessizce yürüdüm,ve o alkışlar benim için değildi:)
inan bana içinde ukte kalmaması en güzeli.Yarınların cellatı oluyor ukteler ve durmadan keşke? acaba? diye diye geziyorsun yalnızlık anlarında
Uktesiz bir yaşam diliyorum.
Benimkkisi geçicide olsa bir vicdan patlamasıydı,kendime yaptığım en büyük haksızlığın acısıydı...