Bazen ne çok kızıyorum insanlara...
Saldırıyorlar düşüncesizce ve kahpece,sonunda gelip onları bulduğunda kötülükleri çaresizce af diliyorlar.
Kızıyorum hemde çok.
Affedici olmakmı gerekli yoksa cezalandırıcımı?
Bir büyük bilinmez...
Kızdığım zaman ama çok kızdığım zaman 1 hafta kadar sözkonusu konuyu düşünmemeye çalışıyorum elimden geldiğince.
Öfkem biraz kül tutmaya başlayınca veriyorum tepkimi.
Bazen affedici bazen cezalandırıcı..
Çok kızıyorum çok
Halbuki bir parça düşünerek yürüseler yollarında dünya ne güzel olacak....
Menekşelendi sular...
17 Kasım 2008 Pazartesi
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder