Senden önce senden sonra

Bu çığlık çığlığa dalgalar
Ve hüzünlü güzel martılar
Rüzgara çarpıp çarpıp
Gelip doluyorlar kalbime
Kimbilir kaç saat olmuştu bilmiyorum.
Arabanın içinde bir deniz manzarasına çakılı gözlerim ve kulağımda aynı melodi;
Senden önce senden sonra...
Kim ne derse desin bu hüznü tek başıma karşılayamazdım.
İyi ki varsın be Teoman iyiki varsın ve bu şarkıları yazmışsın.
Gri bir gökyüzü,bol köpüklü dalgalar ve elbette martılar...
İnsan birşeyle çok zaman geçirmeden bilemiyor onun ne olduğunu.
Misal arabam!
Hergün en az 4 defa bindiğim bu araba bu güne dek bana hiç bunları anlatmamıştı.
Meğer ne kadarda sen kokuyormuş bu araba.
Torpidoda güneş gözlüğün,yanında ıslak mendil,bir şişe tonik,kapının yanındaki gözde sevdiğin bir dergi.
Beraber geçirilen onca zamanın ardından bunlar yadigar kalmış.
Mekanlar ve insanlar ölümlü zamansa ölümsüz demiştin bir keresinde.
Ben tam bir güneş batışını resimliyordum.Makineyi bıraktım bir yana gözlerine baktım.
Sahi bu sevimli kız,bu muhteşem tebessüm ve gün batımında bu enfes manzara sahiden
ölümlümü diye geçirdim aklımdan.Güneş kimbilir kaç kez doğmuştu ve yine kaç kez batmıştı.
Hİç düşünmemiştim?
Biliyordum güneş hergün doğacak ve batacaktı!İdrak ediyordum ilk defa!
O an bir daha olmayacaktı.Güneşin üstüne doğduğu deniz yarın aynı deniz olmayacaktı!
Yarın bu manzarayı aynen kurgulasam bile ben aynı ben olmayacaktım.
Ve sen aynı şeyleri söylesen bile aynı sen olmayacaktın!
Zaman hep yeni şeyler öğretecek ve bizler zamanın içinde yürüdükçe her an bir başka
kişi olacaktık.
Yanyana bile olsak başkası olacaktık!
İşte belki bu yüzden fotoğrafı bıraktım.Artık hiç fotoğraf çekmiyorum.
Mademki değişecek herşey neden değişmez bir fotoğraf karesine saklamalı herşeyi.
Herşey değişiyor;insanlar mekanlar aşklar özlemekler herşey!
Herşey başka türlü artık.Sen gittiğinden beri bende değiştim.
Çokşey öğrendim çok şey unuttum.
Bir bu yeri unutmadım ve o güneş batışını...
Sen şimdi kimbilir neredeysen belki hayata yeniden başlamak cesaretini bulabilmişsindir,
yeni bir hayatın içinde kalablığa karışıp gitmişsindir.
Zaman geçiyor.Sonsuzda bir yerde tüm eski tadların buluştuğu bir yer vardır mutlaka!
Orada görüşene dek;
Yalnızım uçurum kıyısında
Hayat ve ölüm arasında
Tüm hayatım akıp geçiyor
Ayaklarımın altında
Daha kaç vücut gerekli
Benim seni unutmama