Yaşamadıklarımız hayallerimizde yaşananlar

Deniz kenarında bir ev hatırlarım bazen,hiç yaşamadığım bir hayattan ayrıntı.Kocaman pencerelerinden bir ekim soğuğu süzlür içeri.Bir koltuk denizi seyreder günboyu ben diğer koltuklarla o koltuk arasından koştururum bir çocuk neşesiyle.Bzaen yorulur otururum o koltuğa pencereden uzaklara bakarım.O sessiz soğuk odanın içinde bazen uyku bulur beni.Bir akşamüstü uyuyakalırım,gecenin anlamsız bir saatinde uyanmak üzere.Dalga seslerimi,rüzgar uğultusumu yoksa sadece karanlıkmı bilinmez bir korku biner yüreğimin şoför koltuğuna.Yine uyku yine sabah.Masmavi gözleriyle deniz selamlar beni.Bir demli çay kokusu dolar odanın içine,sürüklenir sımsıcak yataktan serin bir sabah kahvaltısına uyanırım.Bilinmez belki yaşamışımdır ben bunları.Ama hiç deniz kıyısnda evimiz olmadı ki bizim ben küçükken.Bazen yaşamadıklarımızıda özleriz.Yoksa özlemezmiyiz.Sınırlarmıyız yaşadıklarımızla hayatımızı....