Menekşelendi sular...

18 Eylül 2008 Perşembe

HATIRLANMAK

İnsan bazen eskiyi özlüyor.Ve zaman büyük bir hızla ilerlerken herşey unutuluyor.Bütün unutulmuşluklar arasında hatırlanmak hayatın en güzel rengi olsa gerek.Uzun zaman olmuştu.Ne bir mikrofondan sesim duyuluyor nede sevenlerimle görüşemiyordum.
Geçtğimiz hafta mail kutuma güzel sözlerle dolu bir mesaj düşüverdi.sevenlerimle bir gece ve şiir sohbeti dileğiydi bu.2 senedir uzak olduğum sıcacık yürekli insanlarla hasret gidermek için sunulan bu daveti reddedemezdim.
2 sene önce kalbi kırık,mutsuz bir şair olarak mikrofona veda etmiştim.
Ve hatırlanmak ne kadar güzel bir histi şimdi...
Dost bir mekanda beraberce yenen leziz bir iftar yemeği ardından kahvelerimizi yudumlarken o pırıl pırıl yürekli insanlarla şiir konuştuk,şiir okuduk. Özelikle iki dostun sesinden bana ait mısraları duymak çok hoşuma gitti. Güzel tebessümlü kadın Aylin hanım ve eşi Orhan bey geceye renk kattılar.
Bir daha böyle bir gece olurmu,olursa iştirak edermiyim bilmiyorum.
O gece sohbet kısmında başarı nedir konusunu tartıştık.Sağolsun bazı dostlar beni başarılı bir şair ve şiir yorumcusu ilan ettiler.Bu güzel iltifatın abartılı bir iltifat olduğunun farkında olarak bir başarı tarifi yaptım.

Sizler katılacakmısınız bilmiyorum ve yorumlarınızı bekliyorum.

--Ben başarılı bir şair değilim.sadece bir şairim ve yazdıklarım bir dönem beğenildi.Zevkle okunduğu ve dinlenildiğini zannederim.bundan 40-50 yıl sonra bir ilköğretim kitabında bir şiirim yayınlanır ve o zamanın öğretmeni sınıfa döner ve şair burada ne demek istemiş diye sorarsa;İşte o gün ben başarılı bir şair olurum...

5 yorum:

Berrin dedi ki...

kıtapta sıırlerınız cıkarsa zaten basarılı bır saır sayılırsınız dıye dusunuyorum..bu yonunuzu tahmın etmemıstım. yanı sevenlerınızın oldugunu radyo programcısı oldugunuzu..hosuma gıttı :)
bıraz daha detay verırmısınız..
ne hoş :)

Keyifliadam dedi ki...

hangimizin sevenleri yokki sevgili Berrin.İnsan o sevenleri kendisini hatırladığı zaman gerçekten sevenler olduklarını idrak ediyor.

Adı şimdi benim için önemli olmayan bir medya kuruluşunda oniki sene şiir programı yaptım.
Şiirimin bütün gelişim evreleri o programda şekilllendi renklendi. nice sevdalara nice evliliklere nice kederler ve ayrılıklara şahit oldum.
Ve sonunda birgün bitti.Aslında demekki bitmemiş ki hatırlanmışım.

detay demişsiniz.hay hay hemen sunayım

haftanın beş günü her gece mikrofondan selam dedim sevenlerime. Sadece radyo programcısı olarak kalsaydım bugünde mutlu işime devam ederdim. Ama insan sorumululukları arttıkça bazı kavgalara taraf olmaya zorlanıyor.Ve bende üç beş günlük dünya saltanatına tamah edip kalp kıracağıma yoluma yürüyeyim dedim. Şimdi sadece kendim için yazıyorum,düz yazıyı deniyorum:)
ve keyifli adam kimliği hoşumada gidiyor.İlginize memnun oldum.teşekkür ederim

LoLa dedi ki...

merhaba keyifliadam,
şiirleriniz birilerine tercüman olduysa, sizden hiçbir çıkarı olmadan biri gelip sizin şiirlerinizi çok beğendiğini söylüyorsa, kendinizi başarılı saymalısınız...

Keyifliadam dedi ki...

bloguma hoşgeldiniz lola lola
Manevi doyumdan öte bir beklentileri olamaz.Belkide bu bir başarıdır.teşekkür ederim

Berrin dedi ki...

sanırım radyo programındakı ısmınız 'keyıflı adam'dı..
eskıden bır donem ıyı bır radyo dınleyıcısıydım ozellıkle gecelerı..cok keyıflı oluyordu. ama yıllar varkı dınlemedım. oylesıne acılmıs bır ıkı frekans dısında. hatırlanmanız guzel. epey emek vermıssınız ısınıze.
duz yazılarınızı okumak keyıflı olacak keyıflı adam :)